Door hardnekkige mythen, een explosieve groei van minizwembaden en een wirwar aan lokale gemeentelijke verordeningen, lopen zwembadeigenaren het volgende risico tijdens deze maanden.
Nu de eerste hittegolven in Italië toeslaan, komen privézwembaden vaak onder de loep te liggen en worden ze verantwoordelijk gehouden voor de verergerende watertekorten. De huidige technologie en regelgeving spreken deze aannames echter tegen en wijzen juist op een steeds meer gereguleerde sector, beheerst door regels die variëren van Europees niveau tot aan individuele gemeenten.
Een systeem dat water bespaart.
Ondanks de wijdverbreide bezorgdheid is het aandeel van de particuliere zwembadsector in het nationale waterverbruik zeer klein. De landbouwsector is voor meer dan 50 procent verantwoordelijk voor het waterverbruik. De reden is eenvoudig: Het zwembadwater wordt niet elk jaar ververst.Dankzij gesloten filtersystemen en chemische behandeling blijft hetzelfde water meerdere seizoenen in het zwembad. Het enige echte verlies is verdamping, die tegenwoordig met behulp van isothermische zwembadafdekkingen tot wel 90 procent kan worden verminderd.
De markt wordt ook gestimuleerd door minizwembaden en buitenjacuzzi's, die slechts 1,000 tot 3,000 liter water bevatten – het equivalent van minder dan twee weken douchen voor een gemiddeld gezin.
Het Europees kader: energie-efficiëntie als industrienorm.
De milieuvriendelijke transitie van de zwembadsector wordt steeds meer gestuurd door Europese regelgeving. De belangrijkste referentienorm is UNI EN 17645, een Europese norm die in Italië is overgenomen door UNI, de Italiaanse nationale normalisatie-instantie, en die sinds 2023 vrijwillig wordt toegepast door professionals in de sector.
Deze norm introduceert voor het eerst een formele classificatie van de milieuefficiëntie van privézwembaden en hun componenten, met behulp van een schaal van A tot F, vergelijkbaar met die voor huishoudelijke apparaten. De norm stimuleert fabrikanten en installateurs om drie belangrijke factoren te optimaliseren: het verminderen van het elektriciteitsverbruik van filterpompen, met een focus op modellen met variabele snelheid; het verminderen van waterverspilling door het terugspoelen van filters te beperken; en het verbeteren van de efficiëntie van verwarmingssystemen door middel van inverter-warmtepompen, in combinatie met zwembadafdekkingen om warmteverlies en verdamping te voorkomen.
Door de burgemeester opgelegde beperkingen: wanneer de openbare watervoorziening niet toegankelijk is.
Hoewel Europa de lange termijnrichting bepaalt, zijn het de burgemeesters die de dagelijkse noodsituaties ter plaatse aanpakken, met behulp van noodverordeningen die worden uitgevaardigd tijdens perioden van extreme droogte.
Een kernprincipe van de Italiaanse wetgeving – bevestigd door stroomgebiedbeheerplannen – is dat wanneer waterbronnen schaars zijn, openbaar drinkwater met voorrang moet worden gereserveerd voor huishoudelijk en sanitair gebruik. Daarom bevatten gemeentelijke zomerverordeningen vrijwel altijd een volledig verbod op het gebruik van het openbare waterleidingnet voor het vullen of bijvullen van privézwembaden.
Het enige legale alternatief is water te verkrijgen van erkende particuliere tankwagens die niet-drinkbaar water leveren. Zwembadeigenaren moeten de leveringsfactuur bewaren om aan te tonen dat het water legaal is verkregen, mocht er een inspectie door de lokale autoriteiten plaatsvinden.
Handhaving en boetes: de straffen voor wie de regels overtreedt.
De naleving van gemeentelijke verordeningen wordt gecontroleerd door de lokale politie en de milieuhandhavingsdiensten. Wie de gemeentelijke voorschriften negeert, riskeert administratieve boetes die doorgaans variëren van 100 tot 600 euro, afhankelijk van de ernst van de lokale regelgeving.
De situatie wordt aanzienlijk ernstiger wanneer het om particuliere waterputten gaat. Verschillende Italiaanse regio's – waaronder Toscane, Emilia-Romagna en Puglia – hebben richtlijnen van het Ministerie van Milieu overgenomen en vereisen nu de installatie van volumemeters op particuliere waterputten.
Het onttrekken van grondwater voor ongeoorloofde doeleinden, of het niet indienen van het vereiste jaarlijkse verbruiksrapport bij de regionale dienst voor civiele techniek, kan leiden tot zware sancties. Voor horeca- en commerciële bedrijven kunnen de boetes oplopen tot 25,000 euro, met het bijkomende risico op strafrechtelijke vervolging voor de onrechtmatige onttrekking van openbare waterbronnen.
Afbeelding van mrsiraphol op Magnific
Bronnen: UNI EN 17645:2022; Italiaans wetsbesluit 152/2006; autorizzazionepozzi.it; enea.it
